MMA’deki en toksik senaryo şöyle görünür:
şampiyon, göze parmak darbesinden sonra dövüşü durdurur — ve anında “dayanamadı” damgasını yer. Sonra bir ay geçer ve ortaya çıkar ki mesele “biraz yandı” değil; aslında insanın normalde kafese girmediği türden bir dizi sakatlık vardır.
Tom Aspinall’da şu anda tam olarak böyle bir hikâye yaşanıyor. Ve bu, Gane’le iptal edilen rövanştan çok daha tatsız.
O an nasıl görünüyordu
Ciryl Gane’le dövüşte, ilk rauntta iki göze de göze parmak darbesi geldi. Tom maça devam etmedi — ve bunun üzerine onu hemen didik didik etmeye başladılar: “dayanabilirdi”, “fazla temkinliydi”, “psikolojik olarak çöktü”.
Dana White bile, hafif tabirle, koşulsuz destek vermedi: sözlerinde “şey… Tom kendi kararıyla durdurdu; şimdi rövanş daha da ateşli olur” havası okunuyordu.
Ve bu ortamda hikâye çok kaygan bir viraj aldı.
Turnuvanın hemen ardından, oradaki doktorlar Aspinall’ın gözlerinde sanki sorun yokmuş gibi olduğunu söyledi.
Bu da nefret için mükemmel bir yakıta dönüştü: “madem ‘her şey normal’, demek ki ‘sadece devam etmek istemedi’”.
Ama sonra, internetin o kendinden eminliğini genelde paramparça eden şey oldu.
Londra: “Burada aslında altı sorun var”
Aspinall, babasıyla birlikte Londra’daki uzman bir kliniğe gitti (muayene 21 Kasım’daydı) ve daha sonra Tom sonuçları paylaştı. Orada mesele “normal/anormal” değil; gayet somut teşhislerdi.
Kısaca, tespit edilenler:
- göz çukuru çevresindeki yumuşak doku travması ve görme koordinasyonunda sorunlar;
- iki taraflı travmatik Brown sendromu (göz hareketinin kısıtlanmasıyla ilişkili nadir bir durum);
- diplopi — yani çift görme (özellikle yukarıya/yan tarafa bakarken);
- görme keskinliğinde azalma;
- periferik görme alanında belirgin bozulma;
- sağ göz çukurunun medial duvarında minimal yer değiştirmiş kırık.
Bu artık “gözü biraz yandı” gibi değil; “lütfen adama dokunmayın ve tedavi olmasına izin verin” gibi duyuluyor.
İnsanlar neden “önemli bir şey yok” fikrine inandı
Çünkü bu sonuçlar yayımlanmadan bir hafta kadar önce White kabaca şöyle diyordu: ciddi bir hasar yok, retina yerinde, toparlanır — rövanşı yaparız.
Ama gerçek farklı çıktı. Ve daha da önemlisi: konu ameliyatlık çıktı.
Ameliyatlar ve ara: bu “tatil” değil, tedavi
Aspinall, ilk ameliyatı 29 Aralık’ta geçirdiğini söyledi.
Ve bu “damla verip dağıldılar” türünden bir şey değil: plana göre bir ameliyat daha var — diğer göz için (Ocak ayının ortasını söylemişti).
Bu arada tavrı da son derece olgun: “hadi hızlı olsun, kanıtlamam lazım” yok. Açıkça, başkalarının konuşmaları uğruna acele etmeyeceğini ve görme riskini göze almayacağını söylüyor.
Ve işte burada ağır sıklette neden yine sessizlik olduğu anlaşılıyor: şampiyon basitçe tıbbi onay (medical clearance) alamıyor.
Ve evet, Aspinall ilk kez Gane’e patladı
Tom normalde oldukça sakin, ama bu kez Ciryl’e kamuoyu önünde sert çıktı: “Ben tıbbi onaysızken ve ameliyatlarla uğraşırken hangi rövanş tarihinden bahsediyoruz?” dedi — hem de bunun, senin ihlalinin ardından olduğunu söyleyerek (tırnaklardan söz etti, onu hileci olarak niteledi).
Ton açısından bu önemli bir nokta: artık “kişisel bir şey yok” modunda değil. Hikâyenin “rol yaptı/rol yapmadı” tartışmasına dönmesi gerçekten canını yakıyor; adam doktor doktor geziyor.
Ne kadar ciddi olabilir
Bu tür sakatlıklarda doktorların verdiği iyileşme süreleri genel olarak oynaktır: birkaç aydan altı aya, hatta daha da uzun sürelere kadar — özellikle kaslar işin içindeyse ve birden fazla müdahale gerekiyorsa.
Joe Rogan ise en karanlık senaryoyu dillendirdi: görmeyle ilgili sorunlarda hiç geri dönememe riski olduğunu; gözün sonuçta hassas ve öngörülemez bir şey olduğunu söyledi. Evet, Bisping’i de “istisna” olarak andı: o gerçekten tek gözünde görme yokken dövüştü, ama bu daha çok “psikopat seviyesinde dayanıklılık” ve örnek alınacak bir norm değil.
Mantık iki seçenek söylüyor:
- Beklemek — ama UFC’nin ağır sıklet bölümü araları sevmez. Anında durağanlaşır.
- Geçici (interim) kemer — ve bu fikir zaten gündemde: örneğin Aleksandr Volkov’un ekibi, Gane’le interim için dövüş istiyor.
Ve işte burada UFC’nin sportif adalet ile iş gerçekliği arasında seçim yapması gerekecek. Çünkü süreler belirsizken kemeri “kilit altında” tutmak risk; ama şampiyondan iyileşmesi için zamanı esirgemek de kötü görünüyor.
Sonuç basit
Görünüşe göre durumu çok hızlı biçimde “devam etmek istemedi” memine çevirdik; oysa mesele ameliyatlar ve belirsizlikle dolu tıbbi bir hikâyeymiş.
Ve bu, internetin “kanıtlasın” isteği ne kadar yüksek olursa olsun, kahramanca ve kör olmaktansa sıkıcı ve temkinli olmanın daha iyi olduğu türden bir durum.
